Hatay’ın Samandağ İlçesi Muhtarlar Derneğinin Cumhurbaşkanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a ziyaret gerçekleştirildiği öğrenildi.
Samandağ Muhtarlar Derneği öncülüğünde gerçekleştirilen ziyaretin son günlerde Suriye’deki Alevi katliamları nedeni ile bölge halkının duyduğu kaygıya dikkat çekilmesi olarak değerlendirildiği bildirilirken; bazı çevrelerce ziyaretin siyasi yaklaşımlar da içerdiği yorumlarına neden olmaktadır.
Bilindiği gibi Samandağ ilçesi demografi ve inanç açısından Alevi nüfus yoğunluğuna sahip bulunmaktadır. Siyasi olarak “sol” düşüncenin ve seçmenin AKP’ye uzaklığı dikkate alınırsa ziyaretin siyasi olarak farklı değerlendirmelere neden olduğu yorumları bulunmaktadır. Doğal olarak Samandağ başta olmak üzere Defne, Antakya, Arsuz, İskenderun ilçelerinde yaşayan Arap Alevi vatandaşlarımızın Suriye’nin Lazkiye, Tartus, Hama, Humus, İdlip gibi şehirlerinde yaşayan akrabaları bulunmaktadır. Son günlerdeki gelişmeler Suriye Ailelerinin can ve mal güvenliği için endişe yaratmaktadır. Hataylı Alevi vatandaşları da bu durum rahatsız etmektedir. Ancak insan hakları ve yaşam hakkı açısından toplumsal tepkiler oluşturularak ülkemiz ve dünyada duyarlılık yaratmaya çalışmak daha gerçekçi bir mücadele yöntemi olabilirdi diye düşünüyoruz.
Sosyal Medyada zaman zaman yazıları yayınlanan arkadaşımız Hasan Ali Bahar’ın konu ile ilgili yayınlanan yazısında önemli noktalara dikkat çekilmektedir.
Samandağ Muhtarları: Görev Bilinci mi, Siyasi Biat mı?
Hasan Ali Bahar
Hatay’ın demografik yapısı itibarıyla en hassas bölgelerinden biri olan Samandağ, son günlerde muhtarlarının bir ziyaretiyle tartışmanın odağına yerleşti. Muhtarların en üst makam olan Cumhurbaşkanını ziyaret etmeleri, makamlarının doğal bir gereğidir. Ancak bu ziyaretin içeriği ve sunuluş biçimi, görev bilinci ile siyasi şirinlik arasındaki ince çizgiyi kalın bir şekilde ihlal etmiştir.
Fotoğraf karesinde, Suriye’deki Alevi katliamları ve bölge halkının derin endişeleri gölgesinde, Samandağ muhtarları "Muhtarlar Seninle Gurur Duyuyor Reis’im” pankartıyla poz verdi. Bu pankart ve ziyaretteki tavır, bir temsil makamının halkının acılarını ve korkularını iletmek gibi asli görevini bir kenara bırakıp, siyasi iktidara "biat" seremonisine dönüşmüştür. Bu, doğal değil; aksine utanç verici bir manzaradır.
Asli Görev Unutuldu: Ses mi, Yankı mı?
Muhtarlar, halkın devletteki en yakın ve ilk temsilcileridir. Onların yegâne görevi, halkın taleplerini, bölgesel acılarını ve en önemlisi korkularını en yüksek mercilere çekinmeden iletmektir.
Samandağ muhtarları ise, Suriye’de çocuklar, kadınlar ve yaşlılar bu korkunun hedefindeyken, halkın hayati endişelerini dile getirmek yerine gülümsediler ve "şirinlik" yapmayı tercih ettiler. Ziyaretten sızan ne bir rica, ne bir çağrı, ne de halkın derin kaygılarını yansıtan bir serzeniş vardı. Sadece bir fotoğraf karesi ve iktidara yöneltilmiş bir övgü sözü. Muhtarlar, halkın sesi olmak yerine, iktidarın sessiz ve itaatkâr bir yankısı hâline gelmiştir.
Korku Mazeret Değildir: Temsil mi, İhmal mi?
Elbette toplumda bir korku ikliminin, belirsizliğin ve tehdit algısının varlığı anlaşılabilir. Geçmiş deneyimlerin etkisiyle insanların suskunluğa itilmesi bir gerçektir. Ancak bu korku, seçilmiş temsilcilerin görevlerini ihmal etmesi için bir mazeret olamaz.
Halkın acısını en yüksek makama taşıma cesaretini gösterememek, yalnızca korkunun değil; aynı zamanda siyasi rahatlığın ve kolaycılığın ürünüdür. Bu fotoğraf, temsil ettiği halkın varoluşsal acıları söz konusu olduğunda susan, güçlü olana ise şirinlik yapan bir duruşun resmiyet kazanmış hâlidir.
Tarih, bu tür keskin virajlarda sessiz kalanları; "Korktuk, sustuk ve biat ettik" sözlerini görünmez, ancak ağır bir pankartla taşıyanları not düşecektir. Çünkü zulme sessiz kalmak, o zulmün bir anlamda ortağı olmaktır.
Samandağ halkı, şirinlik ve yalakalıkla değil; görev bilinciyle, cesaretle ve halkının acılarına tercüman olma erdemiyle hareket eden temsilcilerle gurur duymalıdır. Pankartlarınız gülümseyebilir, ancak temsil makamının tarih defterine not düşülen bu suskunluk, maalesef bölgenin hafızasında affedilmeyecektir.
