CHP, iktidarların kılık kıyafet dayatmasından başını örtenleri de örtmeyenleri de koruyacak bir “başörtüsüne yasal güvence” teklif etti. Kadınların ne giyip ne giymeyeceğine iktidarlar karışamasın, istismar konusu olmasın ve siyasetin tekelinden çıksın diye. Bu defteri, açılmamak üzere kapatmayı amaçlıyor.
Öyle anlaşılıyor ki “Bunlar gelince başörtüsünü yasaklayacaklar” propagandasını boşa çıkarmak üzere Kılıçdaroğlu’nun yaptığı bu stratejik hamle bazı ezberleri de bozdu. Üstelik tek bir tarafın ezberleri değil. Görüyoruz ki Kılıçdaroğlu’nun çıkışına iki ayrı kesimden şiddetli tepki var. Bunlar, bana sorarsanız, CHP liderinin doğru yolda olduğunun da kanıtları. Çünkü itirazcı iki kesimden biri zaten ‘Bay Kemal’in ve altılı masanın siyasi rakipleri. Onlar rahatsız olmuşsa hassas bir noktaya dokunulmuş demektir.
Öbür kesim ise ana muhalefet partisinin oylarının bunca zamandır her şeye rağmen bir türlü yüzde yirmi beş sınırını aşamamış olmasının sorumluları. Onların karşı çıktıkları bir siyasetin kesinlikle CHP’nin hayrına olduğu da şüpheden azade bir gerçek.
İktidar mevkiine gelebilmek için kitlelere açılması, giderek siyasi ve toplumsal merkeze oturması gereken CHP’yi “ideolojik parti” olarak konumlayıp yüzde yirmiler bandında tutma siyasetini bitirmeyi de hedef alan bir hamleden bahsediyoruz.
Demek ki Kılıçdaroğlu çıkışıyla kendisine -ve aslında daha çok ortağı olduğu altılı masaya- yöneltilen “Bunlar gelince dindarların kazanımları elden gidecek” propagandasını boşa çıkarmış olmuyor yalnızca. Ayrıca başka bir şey daha yapmış oluyor.
“CHP’yi normalleştirme” siyasetinin tescili bakımından da önemli bir adım bu. Muhtemelen bu yolda atılması planlanan başka adımlar da var. Ancak parti tabanından ve esas itibarıyla “CHP’nin solundan” gelen direncin şiddeti ile genel merkezin bu baskıya dayanma gücü ileride atılabilecek adımların belirleyicisi olacak.